Diagnose whiplash

Een whiplash? Dat was de diagnose van de arts in het ziekenhuis. Ik lag met een nekkraag op de eerste hulp. Het was 12 september 2013 ik reed terug van mijn nachtdienst toen ik, van achter, werd aangereden door een dronken automobilist. Hoe het precies is gegaan weet ik niet meer. Grote delen van het ongeluk kan ik mij niet meer herinneren. Alles deed pijn. Mijn spieren in mijn armen, rug, benen en vooral mijn nekpijn. Na een week in het ziekenhuis mocht ik naar huis.

 

De eerste paar maanden ben ik onder behandeling geweest bij de fysiotherapeut. Dat ging goed. Mijn herstel vorderde snel. Ik ben altijd een gezonde en vitale vrouw geweest en dat was goed te zien volgens de fysiotherapeut. Lange tijd lag de nadruk op de zichtbare schade, vooral lichamelijk.

Na vier maanden ben ik weer langzaam aan het werk gegaan samen met de bedrijfsarts hebben we een plan gemaakt om het werk weer op te pakken. Eerst een paar uurtjes vervolgens halve dagen en uiteindelijk weer hele dagen. Weer aan het werk gaf me een goed gevoel. Ik hoorde er weer bij. Ik bleef altijd wel angstig om naar mijn werk toe te rijden. Bang om weer aangereden te worden.

Inmiddels is het begin 2017. Na een dag werken lag ik uitgeteld en met hoofdpijnklachten vroeg op bed. Ik merkte dat ik in de afgelopen periode steeds minder zin had om leuke dingen te doen en dat ik niet op woorden kon komen, concentratieproblemen had, tv kijken was vermoeiend, een telefoongesprek voeren maakte me bekaf en nadien kon ik me niet meer herinneren wat er gezegd was. Na een bezoek aan de huisarts heb ik me werk gebeld en me ziek gemeld. Mijn collega’s zagen het al aangekomen. Ik voelde me uitgeblust had nergens geen zin meer in en voelde me alleen en ellendig.

Na een gesprek met de bedrijfsarts ben ik gaan revalideren bij Nordic Health. Het eerste gesprek met de psycholoog was heel confronterend. Ik voelde me gekwetst en ging boos de deur uit. In de dagen die volgde ben ik gaan nadenken of het traject wel voor mij van toepassing was. Het was niet mijn schuld dat ik ben aangereden. Ik kan er niets aan doen dat mijn lijf niet wil meewerken. De eerste zes weken van het revalidatietraject was ik sceptisch en vielen me zwaar. Het besef dat mijn klachten ook een psychische uitwerking hadden dat begreep ik niet zo goed. Tijdens de educatiesessies ging er soms heftig aan toe. Mensen met trauma’s uit hun jeugd, mishandeling of het missen van een geliefde. De groep was erg open naar elkaar. Dat heb ik als erg prettig ervaren. We konden gevoelens met elkaar delen.

De laatste zes weken van de revalidatie merkte ik, tijdens de trainingen, dat ik steeds beter mijn nek kon bewegen en dat ik minder snel vermoeid was. De gesprekken met de psycholoog hebben mijn ogen geopend. Alhoewel het soms erg heftig was kon ik uiteindelijk goed benoemen wat ik zelf kon doen om mijn klachten te accepteren. Helemaal pijnvrij ben ik overigens nog niet maar ik ben wel in staat om weer te genieten van het leven!

Dit is het verhaal van Chantal 42 jaar en onder behandeling bij Nordic Health in Zwolle.

Wil u meer informatie over de behandeling van een whiplash? Neem contact op met het Service Center van Nordic Health.
Meer informatie